Sunday, October 18, 2009

Ο Μέντορας



Περπατώντας σε σοκάκια πικρής αναμονής
Ταξίδεψες σε κόσμους που δεν μπόρεσε κανείς
Και εκεί ανατράφηκες απ'της βίας την πλοκή
Άντεξες καμπόσο, μέχρι που χάθηκες μεσ'τη σιωπή

Μα ήτανε μόνο η αρχή...

Διαμέσου της λευτεριάς την αποκαλυπτική αυγή
Μεταμορφώθηκες σε νοήματος ζωογόνος πνοή
Και εκεί αναπολείς καθώς θνητούς καθοδηγείς
Βρήκες το νοημα του "να ζείς η να μην ζείς;"

Έλυσες την απορία...Ζείς...

Σαν μεγάλου μήκους ζωής πάπυρου σελίδες
Οι πνοές σου λαμπυρίζουν σαν λαμπερές αχλίδες
Για ολίγους μεσ'τον κόσμο έχεις γράψει ιστορία
Καθοδήγα μας μέσα απ'του ρίγους την φοβία

Και θα γράψουμε και εμείς ένα παράρτημα...υπερ γνωσεως, και πιστεως, και αθανασιας...

Αφιερωμένο στον φίλο μου, Απόστολο

No comments:

Post a Comment

athosprv@gmail.com