Monday, November 2, 2009

Σπασμωτικά
















Σείονται του εαυτού μου σωθικά
Για μια ελπίδα
Παιχνιδιού παράνομου παρτίδα

Μ'ένα τσιγάρο
Αναμένω σε ουτοπίες να σε πάρω
Σαν πυγολαμπίδα
Αμαρτία σε ήλιου ηλιαχτίδα

Με μια μπουκάλα
Στο παρελθόν γίνανε άλλα
Η δυσφορία
Χάνεται μελωδικά στη ληθαργεία

Και τότε...
Έστω για λίγο...
Ηρεμία...

7 comments:

  1. Σταματώ στην «πυγολαμπίδα» σου
    και συνεχίζω μ’ αυτό το όμορφο και πολύ αγαπημένο μου τραγούδι από Τζίμη Πανούση (το οποίο δυστυχώς δεν βρίσκω κάπου μέσα στο νετ να σου το δώσω να το ακούσεις… )

    … Σε παίρνω από πίσω με μάτια κλειστά
    ακολουθώ πιστά το φωτάκι που ανάβει στον ποπό σου
    Νεράιδα κακιά με μαύρα γυαλιά
    δε μ' αφήνεις να σ΄ αγγίξω να δω το πρόσωπό σου
    Κωλοφωτιά, πυγολαμπίδα μου, ανάσα μου, ελπίδα μου
    μ' έχεις μαγέψει…

    Απόγευμα όμορφο να έχεις…
    Πάρε τιγροφιλί φωτεινό…

    ReplyDelete
  2. Και πόσα ακούγονται σε αυτές τις σιωπές.. σε αυτήν την ηρεμία..
    Πόσα ταξίδια μπορείς να πας, που ο νους σου δεν μπορεί να σκεφτεί..

    Να είσαι καλά. Καλό σου βράδυ :-)

    ReplyDelete
  3. Το διάβασα αρκετές φορές και τελικά δε μπόρεσα να αφήσω σχόλιο!
    Την Καλημέρα μου!

    ReplyDelete
  4. @ tiger_lilious

    Με έκανες και χαμογέλασα. Πάλι καλά
    Καλή σου μέρα

    @ Υάδα

    Ταξίδια ατέλειωτα, αστείρευτης φαντασίας. Άντε, υπάρχουν θέσεις κενές...


    @ gaykarkinos7

    Άφησες σχόλιο τελικά, κι αυτό καλό είναι
    Καλημέρα

    ReplyDelete
  5. για μιας στιγμής ηρεμία πόση ταραχή περνάει το μέσα;

    ReplyDelete
  6. @ tovene592

    Αυτό το διάστημα...Απέραντη ταραχή υποφερτά ανυπόφορη. Αυτός ο μήνας γενικά...είναι μεγάλων αποφάσεων

    ReplyDelete
  7. Μ' αρέσει που χρησιμοποιείς την προστακτική του "ειμί"... "έστω"...

    Ναι, μπορούμε να προστάζουμε αυτό που είναι να υπάρξει ή να έρθει. Όχι μόνο μπορούμε, πρέπει.

    Γεια σου, Άθω!

    ReplyDelete

athosprv@gmail.com